Met 2200 getransplanteerde atleten uit 63 landen was hij eind augustus bij de World Transplant Games. Voor golfer Frank een indrukwekkend moment, negen jaar nadat hij een nier van zijn vrouw kreeg. “Ik hoop dat mensen hun keuze voor of tegen orgaandonatie vastleggen en kenbaar maken aan familie en vrienden.”
 

Als enige uit het gezin van vier kinderen kreeg Frank (60) de erfelijke nierziekte, waaraan zijn moeder jong overleed. “Waarom je zo’n nierziekte krijgt, geen idee. Op mijn dertigste kwam ik er bij toeval achter tijdens een huisartsbezoek. Het bleken cystenieren. Toen stortte mijn wereld in. Ook omdat je weet dat het in de familie voorkomt en hoe het kan gaan. Je krijgt allerlei gekke gedachtes: wie wil mij nou nog als partner?” 

Ik vond dat

Frank kwam onder halfjaarlijkse controles op de afdeling nefrologie. Naast zijn baan als studentendecaan reisde hij veel om de wereld te zien. Toen ontmoette hij zijn toekomstige vrouw Katinka. “Ik vond dat ik het haar moest zeggen, zodat ze zelf kon kiezen of ze bij me wou blijven. Weggaan zou ik haar overigens niet kwalijk nemen.” Katinka bleef en zij trouwden. “We hebben geen kinderen gekregen. Dat wilde ik niet vanwege de erfelijkheid van deze ziekte. Gelukkig zaten we meteen op een lijn.” Dankzij de controles en medicijnen kon de ziekte uitgesteld worden en hoefde Frank niet te dialyseren. “Op zich ging het leven lekker.”


Knallende koppijn

Tot september 2010. Knallende koppijn. Franks huisarts vertrouwde het niet en stuurde hem per taxi naar de spoedeisende hulp van het UMC Utrecht. “Ik vond het nog zonde van het geld en wilde gewoon gaan fietsen.” Maar dan had Frank het niet naverteld. In het ziekenhuis volgde een spoedopname, hij bleek twee aneurysma’s in zijn hoofd te hebben. “Nog nooit ben ik zo blij geweest, toen ik na de operatie wakker werd en leefde.” 
Maar door deze optater gingen Franks nieren achteruit. Hij was vermoeid, had het midden in de zomer steenkoud, kon niets meer proeven. Dialyse hing hem boven het hoofd. “Bij toeval sprak ik een collega op het werk, die vertelde dat ze een tijdje verlof nam om haar man een nier te geven. Zo bijzonder, ik heb het ’s avonds meteen aan mijn vrouw verteld. Nooit had ik kunnen vermoeden, wat die toen zei: ‘Ik ga jou een nier geven.’ Na een jaar onderzoek bleken we een match. Een van de mooiste momenten in mijn leven.” 


Ver-van-mijn-bedshow

“Dat Franks nierfunctie zou ophouden en hij zou moeten dialyseren, dat wist ik vanaf het begin. Het was voor mij een ver-van-mijn-bedshow. Ik kon me daar geen voorstelling van maken en schoof het voor me uit”, vertelt Katinka. “Pas toen zijn collega een nier zou afstaan aan haar man, kwam het onderwerp orgaandonatie heel dichtbij. Ik wist niet dat zoiets mogelijk was, dacht dat nierdonatie alleen kon als je familie van elkaar was. Als het ooit nodig is, kunnen wij dat toch ook doen, was mijn eerste reactie en daar heb ik nooit over getwijfeld. Ik ben een gezonde vrouw en blijkbaar heb je één nier ‘extra’ gekregen bij je geboorte. Het ging mij om Franks gezondheid en welzijn.”


“Je hebt je leven terug”

Voor de niertransplantatie werkten Franks nieren nog maar een paar procent, hij zag grauw, viel regelmatig in slaap achter zijn pc omdat hij niet meer kon. Nu ziet Frank zijn nefroloog twee keer per jaar, de uitslagen zijn goed. Hij pakte zijn werk en ook de golfsport weer op. “Op de eerste dag na de operatie had ik enorme zin in een gehaktbal, die had ik in jaren niet geproefd. Mijn lichaam functioneerde weer. Wat een verschil, je heb je leven terug.” 
Ook zijn vrouw herstelde snel van haar operatie. “Pas later, toen alles achter de rug was en Frank weer fit en gezond was, realiseerde ik me dat ook ik mijn leven weer terug heb. Dat zou er heel anders uitgezien hebben als hij definitief zou moeten dialyseren.” 


Á la de Olympische spelen

In augustus stond golfer Frank samen met 2200 getransplanteerde atleten uit 63 landen aan de start van de World Transplant Games. Negen jaar na zijn transplantatie. Ook Katinka ging mee naar Newcastle. Frank: “Tijdens de opening in het stadion, á la de Olympische spelen, liepen 2200 getransplanteerden mee. Een indrukwekkend moment voor mijn vrouw en mij.” Frank haalde geen medaille, maar voor hem en de andere deelnemers gold: meedoen is belangrijker dan winnen. “Bij een verkeerde golfslag zeiden we: ‘Wat maakt het uit. Laten we genieten van ons leven.’” Het Nederlands team heeft uiteindelijk 46 medailles gehaald.
 

Laat het ons weten als je vragen, opmerkingen of reacties voor de redactie hebt.

Reageer op dit artikel

Dit is een verplicht veld Dit is geen juist e-mailadres Dit is een verplicht veld Dit is een verplicht veld

    Lees meer verhalen

    Ontdek en verdiep je in onze onderwerpen