Terug

G. Strous

Emeritus hoogleraar

Aandachtsgebieden

Sleutelwoorden: groeihormoonfunctie, moleculaire mechanismen van gezond oud worden

Het onderwijs speelt een belangrijke rol. Ger Strous heft op allerlei niveau’s in en buiten de geneeskunde faculteit onderwijs gegeven: aan tandheelkunde studenten (anatomie en histologie van de mond en de tand-ontwikkeling, aan medische en biomedische studenten (regulatoire mechanismen van het ubiquitine systeem, gezonde en zieke cellen, de regulatie van het metabolisme en andere onderwerpen van de celbiologie). Gedurende meer dan 20 jaar coördineerde hij de wetenschappelijke stages van medische studenten en hij trad op als coördinator en supervisor van het eindniveau van de medische opleiding volgens het CanMEDS systeem dat hoge en heldere standaarden zet en bewaakt van 8 essentiele competenties voor medische professionals.

Afdelingen / poliklinieken

Afdeling: Afdeling Celbiologie
Divisies: Biomedische Genetica

Wetenschappelijk onderzoek

En 1979 and 1980 was Ger Strous wetenschappelijk medewerker bij de afdeling Biologie van het Massachusetts Institute of Technology (MIT) in Cambridge MA. Samen met Professor Harvey Lodish bestudeerde hij de moleculaire basisprincipes van het ER-naar-Golgi transport van secreeteiwitten van de lever (zoals albumine, transferrine en stollingsfactoren) samen met het membraaneiwit van het vesiculair stomatitis virus. Wij lieten als eersten zien dat nieuw-gevormde eiwitten met een eigen dynamiek door de cel worden gereed gemaakt voor hun functie in het bloed. Enkele jaren later werd het belang hiervan duidelijk: Eiwitvouwing in het endoplasmatische reticulum en kwaliteitscontrole kosten tijd; verkeerd gevouwen eiwitten worden afgebroken. Problemen met die afbraak zijn de oorzaak van vele ziektes zoals taaislijmziekte en long-emphyseem.

Begin jaren tachtig werd door ons voor het eerst het maagslijm-gen gedeeltelijk gecloneerd. Dit zeer grote eiwit (5,000 aminozuren) bevat veel repeterende volgordes die glycosylated worden in the Golgi complex. In het verlengde hiervan werd onderzoek gedaan naar het functioneren van 2 belangrijke Golgi enzymen: glucosidase II (ER) and β-1,4-galactosyltransferase (trans-Golgi). In samenwerking met Alan Schwartz (Harvard Medical School and St. Louis Children’s Hospital), Hans Geuze en Jan Willem Slot, werd de endocytose en het endosomale transport van twee belangrijke oppervlakte receptoren bestudeerd: de asialoglycoproteïne en de mannose-6-phosphate receptor. Dit leidde tot een volledig nieuw inzicht in de principes van membraantransport en de definitie van sub-compartimenten van het endosomale system (het ‘compartment of uncoupling receptors and ligands’, CURL). Een soortgelijk onderzoek aan de LDL receptor werd in 1985 beloond met de toekenning van de Nobelprijs voor Geneeskunde aan Michael Brown en Joseph Goldstein. In 1991 werd Ger Strous benoemd tot hoogleraar in de Celbiologie en initieerde hij samen met Alan Schwartz en Aaron Ciechanover (Technion, Haifa), de studie naar de rol van de ubiquitylering van de groeihormoonreceptor. Vanaf dat moment werd duidelijk dat ubiquitylering een belangrijke rol speelt bij belangrijke processen in de cel zoals celdeling, DNA-reparatie, eiwittransport, en kwaliteitscontrole. Aaron Ciechanover ontving hiervoor in 2004 de Nobelprijs voor scheikunde. De groeihormoonreceptorstudies dienen als modelsysteem voor de ubiquitine-afhankelijk controle van membraanreceptoren in dierlijke cellen.

Valorisatie van wetenschappelijk onderzoek is altijd een belangrijk aspect in Ger Strous’ professionele leven geweest. Samen met Drug Discovery Factory BV en Recharge BV in Bussum werden moleculaire principes van het groeihormoononderzoek vertaald naar het ontwikkelen van geneesmiddelen om cachexia (vermagering bij allerhande ziekten en veroudering) te stoppen door de afbraak van de GH receptor te voorkomen. Ook wordt momenteel gezocht naar drugs die de groeihormoonreceptorfunctie remmen om zodoende acromegalie, kanker en diabetes te voorkomen of te genezen en daardoor gezond langer leven te bevorderen. Deze studie’s werden gesteund door Senter/Novem, STW, and 3 EU programma networken. Ook hebben ze geleid tot een drietal patenten.

Sleutelwoorden: Membraaneiwitten, posttranslationele modificaties, eiwittransport: hoe cellen communiceren met de buitenwereld, groeihormoonfunctie, gezond oud worden
 

Publicaties

  • Slotman JA, da Silva Almeida AC, Hassink GC, van de Ven RHA, van Kerkhof P, Kuiken HJ, Strous GJ. 2012. Ubc13 and COOH-terminus of HSP70 interacting protein (CHIP) are required for growth hormone receptor endocytosis. J Biol Chem 287, 15533-43
  • Nespital T, Strous GJ. 2012. The Jak/Stat signaling pathway is downregulated at febrile temperatures. PLoS ONE
  • da Silva Almeida AC, Strous GJ, van Rossum AG. 2012. ßTrCP controls GH receptor degradation via two different motifs. Mol Endocrin 26, 165-77.
  • van Kerkhof P, Putters J, Strous GJ. 2007. The Ubiquitin Ligase SCF(βTrCP) Regulates the Degradation of the Growth Hormone Receptor. J Biol Chem 282, 20475-83.
  • Gent J. Van Kerkhof P, Roza M, Bu G, Strous GJ. 2002. GHR dimerization occurs in the ER and is essential for ubiquitin-dependent endocytosis. Proc Natl Acad Sci USA 99, 9858–63.
  • Strous GJ, Schantl JA. 2001. ß-Arrestin and Mdm2, unsuspected partners in signalling from the cell surface. Science's STKE, PE41.
  • Strous GJ, van Kerkhof P, Govers R, Ciechanover A, Schwartz AL. 1996. The ubiquitin conjugation system is required for ligand-induced endocytosis and degradation of the growth hormone receptor. EMBO J 15, 3806-12
  • Geuze HJ, Slot JW, Strous GJ, Lodish HF, Schwartz AL 1983. Intracellular site of asialoglycoprotein receptor_ligand uncoupling: Double label immunoelectron microscopy during receptor mediated endocytosis. Cell 32, 277-287.
  • Lodish HF, Kong N, Snider M, Strous GJ, 1983. Hepatoma secretory proteins migrate from the rough endoplasmic reticulum to the Golgi at characteristic rates. Nature 304, 80-83.
  • Strous GJ, Lodish HF, 1980. Intracellular transport of secretory and membrane proteins in hepatoma cells infected by Vesicular Stomatitis virus. Cell 22, 709-719.
  • Stoorvogel W, Strous GJ, Geuze HJ, Schwartz AL. 1991. Late endosomes derive from early endomes by maturation. Cell 65, 417-427.
  • Berns AJM, Strous GJ, Bloemendal H. 1972. Heterologous in vitro synthesis of lens α-crystallin polypeptide. Nature New Biol. 236, 7-9.

Biografie

Geboortedatum: 13-08-1944
Geboorteplaats: Haelen
Studie: Scheikunde aan de Radbouduniversiteit Nijmegen
Datum promotie: 26-10-1973
Titel proefschrift: Biosynthesis of alpha-crystallin polypetides, initiation and N-terminal acetylation
Datum benoeming: 01-09-1991
Datum oratie: 06-10-1992
Titel oratie: Wegwijs in de cel
 

Korte biografie:
Ger Strous behaalde zijn doctoraal in de scheikunde, biochemie en fysische chemie aan de Universiteit van Nijmegen in 1969. In 1973 promoveerde hij tot doctor in de Wis- en Natuurwetenschappen aan de Universiteit van Nijmegen op het proefschrift “Biosynthesis and N-acetylation of eye lens α-crystallin” (promotor Professor Hans Bloemendal). In 1974 werd hij als post-doc aangesteld in het laboratorium van Prof Mebius Kramer (Histologie en Celbiologie) van de Medische Faculteit, Universiteit Utrecht om de synthese en het intracellulaire transport van maagslijm te bestuderen. In 1978 kreeg hij een vaste aanstelling als staflid.

  • 1985 - 1991. Universiteit Hoofddocent bij het Laboratorium voor Celbiologie, Faculteit Geneeskunde, Universiteit Utrecht
  • 1991 - 2011. Hoogleraar Celbiologie, Faculteit Geneeskunde, UMC Utrecht
  • 1998 - 2007. Afdelingshoofd afdeling Celbiologie, Divisie Biomedische Genetica, UMC Utrecht
  • 1996 - 2001. Coördinator van het FP4 Marie Curie Training Network: The central role of the ubiquitin proteasome system in regulatory processes involved in immunological, inflammatory, endocrinological and malignant disorders (involving 6 European Institutes)
  • 2000 - 2006. Panellid in FP5, FP6 FP7 calls (NEST, Marie Curie, ERC). 2005 - 2010. Co-Coördinator en dagelijks bestuurslid van het Europesche Excellente Netwerk ´Rubicon´ (involving 22 European Institutes)
  • 2006 - 2010. Coördinator van het Research Training Network “UbiRegulators” (involving 12 European Institutes)
  • 2012: Ger Strous is auteur van meer dan 160 wetenschappelijke artikelen en 25 hoofdstukken in boeken. Hij promoveerde 45 wetenschappelijke medewerkers tot Doctor in de Wetenschappen aan de Universiteit Utrecht. Zijn wetenschappelijke kengetallen zijn (18-10-2012): Citaties: 9484, Geciteerde publicaties: 100; H-Index: 53.

 

Huidige functie:. Emeritus Hoogleraar Celbiologie UMC Utrecht

 

Huidige werkzaamheden: Projectcoördinator van STW project: Targeting the Jak2 - growth hormone receptor interaction for treatment of cancer. Voorzitter promotieplechtigheden namens de rector Universiteit Utrecht.

 

Achtergrond onderzoek: Kennis van het werkingsmechanisme van de groeihormoonreceptor biedt goede kansen om geneesmiddelen te ontwikkelen tegen kanker. Bovendien komt bij mensen die weinig of geen groeihormoonfuctie hebben diabetes niet voor. Het is van groot belang het werkingsmechanisme van de groeihormoonreceptor te begrijpen op molecuulniveau. Daarbij is inzicht in de rol van het fosforyleringsenzym Jak2 en de ubiquitylerings noodzakeijk.

 

Onderwijsfuncties:

1984 - 2011. GBO en CRU, Medische Biologie cursussen, Gezonde en zieke cellen, stofwisseling, Moleculaire celbiologie

1992 - 2005. Coördinator en instructor Pre-doctoraal onderwijs

1994 – 1995. Fulbright professor at Washington University, St. Louis, MO, USA

2003 - 2010. Board of studies Masters Biomolecular Sciences

2003 - 2011. Coördinator en Examininator bij Master programma Geneeskunde (CRU99) UMC Utrecht

Persoonlijke prijzen, subsidies en onderscheidingen

1979-1980. Visiting Scientist, Massachusetts Institute of Technology, Cambridge, MA, USA

1986. Visiting Scientist, School of Medicine, Washington University, St. Louis, MO, USA

1994-1995. Fulbright professor at Washington University, St. Louis, MO, USA